Mag het iets meer zijn.

Het is weer van dat, Champions League. Spelers die hun allerbeste maatpak uit de kast halen met de goesting om er een heerlijke voetbalavond van te maken. Iedere jonge voetballer droomt er immers van om ooit op dit Europees toneel te mogen verschijnen. Wanneer de moderne voetbalhymne voorafgaand aan iedere wedstrijd in de Champions League afgespeeld wordt hoeft men zelf niet over motivatie te spreken. Dit stijlvol muziekstuk brengt kracht, succes en grandeur met zich mee. De mannen op het plein voelen zich eventjes weer jongentjes en beseffen dat deze formule het grootste toernooi is waaraan een clubspeler deel kan aannemen.

Helaas moeten we ons de laatste tijd volgende vraag stellen: “Waarom zien we het Club van de Champions League niet in competitie?” Dit komt vooral door een verkeerd ingestelde mentaliteit. En laat vooral duidelijk zijn dat dit absoluut niet bij onze Club thuishoort. De spelerskern plaatst zich in eigen competitie te gemakkelijk boven hun tegenstander. Iets wat doorheen de laatste jaren in de kleedkamer is geslopen en mee gecreëerd is door de buitenwereld. Er wordt te gemakkelijk van uitgegaan dat die wedstrijden wel gewonnen zullen worden. Maar zo werkt het niet...

Als supporter zijnde is het enorm frustrerend wanneer het beoogde niveau niet op de mat kan worden gebracht terwijl het talent er wel is. Die bezieling en overtuiging dat onze Club heeft gemaakt gedurende zijn bestaan. Als het ware de waarden en normen binnen de ploeg uitstralen. Vanavond is het weer zo’n moment dat het moet gebeuren. Maar laat dit ‘moment’ vooral de start zijn waar het collectieve probleem aangepakt zal worden.