Met een lach en een traan

Een stralende zondag met de ingang van een hernieuwd Club! Dat was niet zo toevallig, want in feite waren alle ingrediënten aanwezig om er een heerlijke namiddag van te maken in Jan Breydel. Het gevoel voor de wedstrijd zat goed bij menig Club-fan met het besef dat we wel eens winnaar van het weekend konden worden. Toch al eventjes geleden zou ik zeggen. Het moment was er om te grijpen en te tonen dat we met deze talentvolle kern opnieuw tot het einde zullen strijden voor de prijzen.

Ik moet er wel bij zeggen dat door de inval van de Russische troepen in Oekraïne waar we Eduard Sobol steunden met vlaggen, sjaals en spandoeken tijdens de wedstrijd het iets gaf met een lach en traan. Wat de Oekraïners deze dagen moeten meemaken is gewoonweg niet te vatten. Beelden die er bij ieder van ons zwaar inhakken en je nog maar eens doet beseffen dat vrijheid er lang niet voor iedereen is. Terwijl men er wel recht op heeft.

We leven immers in een tijd waarin beelden zich steeds meer aan ons opdringen en ons met hun overvloed overweldigen. Als we dit op voetbalvlak bekijken moest vroeger een speler het doen met hun herinnering en de verslagen en foto’s in de krant. Hetzelfde gold voor de supporters, als je niet in het stadion was, dan waren het verslag op de radio en verslagen en de foto’s de belangrijkste, om niet te zeggen enigste bronnen om het spel voor je te zien. Nu is het omgekeerd. We kunnen de wedstrijd live volgen en belangrijke acties krijgen we meteen in herhaling te zien, vertraagd en vanuit alle mogelijke standpunten. De dag erna bekijken we de beelden nog eens op de app en is er meestal al één of andere podcast beschikbaar waar men verder analyseert.

Men maakt ook gretig gebruik van cijfers en statistieken wat eigenlijk de non-fictie is van het voetbal. Te zien in welke mate je dit gebruikt want het is natuurlijk wel een leuke gedachte dat sommige spelers, de geschiedenis ingaan dankzij een bepaald record en ze zo op een dag opnieuw in de belangstelling komen omdat ze onttroond zijn. Je mag er uw gewoonweg niet op vergapen want dan worden het koude onpersoonlijke overblijfselen. Waardoor het niet meer de wekelijkheid zal zijn die we ons eigenlijk moeten herinneren.

Foto: Eyereflection Photography