One of the boys

Eindelijk kan het echte werk komende zondag beginnen. De Champions’Play-offs, vervanger van play-off 1 die voordien 6 clubs telde. Net als vorig seizoen spelen we verkorte Play-offs maar deze keer in een vol stadion. 19/05/2019, van toen is het geleden dat we onze laatste thuiswedstrijd hebben gespeeld in de Play-offs met publiek. De tegenstander was Antwerp (3-2 overwinning) waar we het seizoen als vicekampioen hebben afgesloten. Het lijkt een eeuwigheid geleden...

Top voor ons mentaal welzijn. Want als het 'money time' is voor Club wil je gewoon die vocale steun geven. Tonen dat we het verschil kunnen maken. Wanneer men zonder publiek moest spelen vorig seizoen in de Champions’ Play-offs had ik het vooral bij de thuiswedstrijden enorm lastig. Op de één of andere manier zocht je een bepaald iets om de spelers die zichtbare steun te geven. Maar niks kan tippen aan een vol, sfeervol en soms grimmig Fort Jan Breydel. Gelukkig mogen we die bladzijde van een leeg en kil stadion achter ons laten en terug naar ons vertrouwd plekje gaan.

Het is een sociaal gebeuren die volkssport voetbal. Niks kan tippen aan een harde pistolet van een dag oud met een hamburger, ajuin en ketchup. Ook dat is voor mij Club Brugge. Alles errond, de beleving voor, tijdens en na de wedstrijd. We zijn erdoor bezeten. Club, dat is concentratie en knokken. Dat is ook een combattief wij-gevoel, tussen supporters en spelers.

De vlaggen zullen zondag voor het beeld zorgen. Jouw stem en aanmoedigingen maken er zinderende tribunes van!