Charles De Ketelaere, de jonge held uit het jongensboek.

Een jonge snaak die zijn eerste profcontract tekende op 17 juni 2019 en enkele maanden later zijn officiële debuut mocht maken in de beker van België in en tegen Francs Borains was de vervolmaking van een klassiek jeugdboek. Zijn eerste woordje als peuter was ‘bal’. Niet ‘mama’ of ‘papa’. Er circuleert een filmpje op YouTube, waarin een tennisleraar vraagt aan de achtjarige Charles wat zijn levensdroom is: voetballer worden.

De linksvoetige offensieve middenvelder – waar de eenvoud hem typeert – heeft in zijn nog jonge carrière zijn levensdroom toch al wat waargemaakt. CDK behaalde zijn debuut in de JPL op 22 november 2019, in een thuiswedstrijd tegen KV Oostende waar hij nog een kwartiertje zijn kunnen mocht tonen. Enkele dagen later mocht hij op het Europees toneel uit bij het Turkse Galatasaray SK zijn kwaliteiten tonen waar hij geen schrik had voor de tegenstander en om in duel te gaan.

Dat liet hij ook al merken in de thuiswedstrijd van de Champions League waar de vinnige Italiaan Marco Verratti het knap lastig had tegen Charles. Een jongen die niet opkeek naar de sterren van PSG en beide voetjes op de grond hield na de wedstrijd. Zelfs wanneer ex-Club speler Thomas Meunier na de wedstrijd op sociale media een foto dropte waar kleine Charles met Thomas op de foto poseerde.

Qua mentaliteit zat het dus meer dan goed. Er staat een kop op, luidt het cliché dan. Enkele maanden later werd Charles bepalend voor Blauw-Zwart en sprak men meer en meer over een selectie bij de Rode Duivels. Op 6 november 2020 kwam die eerste selectie ervan. “Als voetballer speel je voor zulke momenten. Iemand zei me dat ik binnenkort met mijn gezicht op de pintjes ging staan. Dat vond ik wel grappig.” Reageerde Charles op zijn eerste werkdag als Rode duivel.

De nieuwe chouchou van Club kreeg de nodige tijd om regelmaat in zijn spel te brengen en etaleerde zich stap voor stap als een ‘Golden Boy’. Hij brengt eenvoud in zijn spel, kan een man voorbij en heeft overzicht. De jongen wiens ouderlijke huis op een boogscheut ligt van het Jan Breydelstadion lijkt de jonge held uit het jongensboek te gaan worden, waarvan we ooit allemaal zelf droomden als achtjarige.

Bedankt Charles voor al het moois je Club hebt gegeven. Bedankt Charles om gewoon Charles te zijn. Huppelend op muziek van Samson & Gert in een danscafé te Varsenare na het behalen van de 18de landstitel op de Bosuil. “Bruhhe, men herte!” waren enkele uren ervoor dan ook oprechte woorden toen je de supporters toesprak na het behalen van de derde titel op rij aan de noordtribune op het balkon. Waarop de supporters enthousiast reageerden “Charles De Ketelaere, oooh oooh oooh”.

Non un arrivederci ma a presto, Charles!