Oh when The Blues go marching in.

Throwback Madrid away: Iedereen had het erover, Club kon wel eens gaan stunten tegen de grootste, meest gemediatiseerde, ploeg ter wereld. Want het was grote crisis bij Real Madrid. Ook al waren ze leider in de Spaanse competitie na zeven speeldagen. De Spaanse pers schreef iedere dag met een scherp oog pagina’s vol zonder een bepaalde speler als God te aanschouwen. Wat in België wel eens anders kan zijn.

De plaats waar Clubfans in Madrid verzamelden voor de wedstrijd was Plaza Mayor. Het is een magneet voor toeristen, omdat het beantwoordt aan het klassieke plaatje van het statige, maar gezellige Spaanse stadsplein. Ooit was Plaza Mayor, dat pas op het einde van de achttiende eeuw zijn huidige uitzicht kreeg, het echte kloppende hart van de stad. Er werden toen onder andere Koninklijke verordeningen geproclameerd, stierengevechten en riddertornooien georganiseerd.

Jammer genoeg waren er beelden opgedoken waar ons legioen in een slecht daglicht werd gebracht. De zigeunerbedelaars staan in Madrid bekend als opdringerige personen die het de toeristen wel eens moeilijk durven te maken en niet vies zijn van agressie en diefstal. Toen een groot aantal Clubfans feest aan het vieren waren, wurmden de bedelaars zich tussen de Clubsupporters. Om de halve minuut werd je wel door iemand aangeklampt die bier verkocht of kwam bedelen, tot op het agressieve af. Aan elk verhaal zijn 2 kanten, maar uiteraard niemand keurde het gedrag goed wat er op volgde.

De media speelde dit natuurlijk graag uit. Nochtans alle supporters die daar ter plaatse waren kunnen meespreken van een ongelofelijke en geslaagde verplaatsing. De avond voor de wedstrijd, en uiteraard ook er na, werd er overal in de straten van Madrid feest gevierd door de Clubfans. Centro Madrid leek even een verlengstuk te zijn van de Grote Markt en de Eiermarkt in Brugge. In discotheek ‘Icon Club’ waren er zo'n kleine duizend fans aanwezig. Een uur na de opening was het daar al te klein voor al die Brugse soldaten en was het aanschuiven tot op straat om binnen te geraken.

Toen we de volgende dag met de metro naar Bernabéu gingen, zongen zelfs toeristen mee met de liederen en wensten ze ons veel succes toe. Ze namen hun smartphones om deze unieke beelden vast te leggen. Ook tijdens de wedstrijd gaven onze supporters het beste van zichzelf. En dat zag ook Graham Hunter, Real reporter voor de UEFA. “Ik werk al sinds 2002 in Bernabéu en het is al lang, lang geleden dat ik nog zo’n luide bezoekende supporters heb meegemaakt als die van Club Brugge.”

Weet je, het mooie aan Champions League-wedstrijden is die onbeschrijfelijke sfeer. De spanning, ontlading en emoties tot de allerlaatste seconde. Heerlijk! Wanneer je de rust ingaat met een 0-2 voorsprong kijk je even om je heen en geniet je van het moment. De tranen van vreugde die in de ogen te lezen stonden bij de supporters. Onbeschrijfelijk! Dit nemen ze ons nooit meer af! Nogmaals werd duidelijk waarom ik als kind voor Club koos, onze Club. Ongelofelijk trots om deel te mogen uitmaken van deze warme familie.