We’ll support you even more!

De pijnlijke nederlagen en ontgoochelingen kan iedereen zich even scherp voor de geest halen als de grootste triomfen. Kampioen worden op het veld van de aartsrivalen. Heerlijke Europese avonden op Olympia waar na het laatste fluitsignaal ‘Wonderwall’ weerklinkt die tot De Platse te horen is. Maar ook periodes waar het niet wil lukken. De thuiswedstrijd tegen de Mauven in een volgepakt stadion met alleen maar Club-fans had voor mij wat het gevoel van supporters naar de spelers toe ‘entertain ons nu maar eens’. Er was een soort gelatenheid die eigenlijk absoluut niet kan thuis tegen de aartsrivaal. Misschien deed dit mij nog meer pijn dan het zoveelste gelijkspel. Wel wil ik eraan toevoegen toen Ruud Vormer de aftrap mocht geven en er een rauwe YNWA weerklonk menig Club-fan de krop in de keel had.

Cijfers liegen niet. Voor het eerst in 14 seizoenen staan we na nieuwjaar niet op een plek die recht geeft op een deelname aan play-off 1. Na 22 speeldagen blijft Club steken op tien zeges. Het is al van 2006-2007 geleden dat het zo weinig zeges telde in deze fase van de competitie. Het vertrouwen is gewoon zoek. Maar we geloven er stevig in dat we bij één overwinning terug op de rails zullen staan. Een speler als Roman Jaremtsjoek staat en loopt goed maar het belangrijkste voor een spits is dat die bal er ook ingaat. Komt wel!

Afgelopen zondagavond deed de eerste helft echt pijn bij iedereen die Club in het hart draagt. Er was geen creativiteit, geen bezieling of zoals Denis Odoi op STVV zei “We bleven de bal maar gewoon wat rondspelen.” Maar ook dat lukt niet in die eerste 45 minuten. Het knappe was dat het publiek achter de spelers bleef staan. Zoals het hoort! Toen we net voor de rust de aansluitingstreffer maakten gingen de gebalde vuisten in de lucht.

De oerkreet van de Noord was bij de start van de 2de helft terug. Eindelijk! “Nwooit nie ipgeven, deuregoan, altit deuregoan.” Die Engelse mentaliteit, dat is toch Club Brugge? De Noord- en Oosttribune die als één man in een verschrikkelijke colère schieten bij een scheidsrechterlijke beslissing. Schitterend toch? Dat vergane imago van de “atypische topclub met een hoek af” moeten we opnieuw cultiveren. Het is nu dat we het verschil moeten maken. Want supporter zijn in goede dagen is gemakkelijk. Samen blijven we onvoorwaardelijk achter onze Club staan!

Foto: Club Brugge